عنوان: شرح دعاي سحر- فراز پانزدهم

شرح: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ مَسائِلِكَ بِأَحَبِّها إِلَيْكَ، وَ كُلُّ مَسائِلِكَ إِلَيْكَ حَبِيبَةٌ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِمَسائِلِكَ كُلِّها» شرح عرفانی‏ وقتی كه بنده به ما سوی الله، به ربطِ ما سوی الله و به فقر ذاتی ما سوی الله توجه كند و در آن حال به واسطۀ فيض هم توجه داشته باشد، می‏گويد: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ مَسائِلِكَ بِأَحَبِّها إِلَيْكَ» ای خدا! به در خانه‏‌ات آمده‏ام و تو را به آن سؤال‏‌های حالی، فقرهای ذاتی و فيض مقدس و بلكه به محبوب‏ترين آن‏ها قسم می‏دهم؛ يعنی تو را به حقيقت عقل اول، به حقيقت پيغمبر$ قسم می‏دهم. بنده وقتی كه به بساطت فيض مقدس توجه كند و اينكه عالم هستی يك چيز بيشتر نيست و افاضه و شعاعی از طرف حقّ است و همۀ اين فيض مقدس به تنهايی از نظر استعداد، او را می‌خواند، می‏گويد: «وَ كُلُّ مَسائِلِكَ إِلَيْكَ حَبِيبَةٌ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِمَسائِلِكَ كُلِّها» خدايا! همۀ سؤال‏‌های عالم هستی، نزد تو محبوب است. ای خدا! به در خانه‏ات آمده‏ام و تو را به همۀ مسائل قسم می‏دهم. از سوی دیگر، وقتی كه بنده به لسان قال در موجودات توجه كند و ببيند همۀ موجودات با خدا راز و نياز می‏كنند و سؤال از خدا دارند، می‏گويد: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ مَسائِلِكَ بِأَحَبِّها إِلَيْكَ» ای خدا! به در خانه‌‏ات آمده‏ام، توجهم به سؤال‏هايی است كه از تو می‏شود و پيش تو محبوب است. تو را به محبوب‏ترين آن سؤال‏ها قسم می‏دهم؛ يعنی تو را به آه و ناله گنه‏كار قسم می‏دهم. ای خدا! تو را به آه و زاری آن كسی كه به در خانه تو آمده تا توبه كند قسم می‏دهم. بنده وقتی توجه كند كه همۀ مسايل و دعاها نزد خدا محبوب‌‏اند، می‏گويد: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِمَسائِلِكَ كُلِّها» ای خدا! به در خانه تو آمده‌‏ام از تو سؤال می‏كنم، و تو را به همه سؤال‏هايی كه از تو می‏شود قسم می‏دهم. درس ولايی‏ بنده گاهی به اهل‏بيت( و دعای آن‏ها توجه می‏كند (دعا از نظر استعدادها و گفتارهايشان) در اين زمينه وقتی می‏خواهد توسل پيدا كند، می‏گويد: «اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ مَسائِلِكَ بِأَحَبِّها إِلَيْكَ» ای خدا! به در خانه‌ات آمده‌‏ام، به آن طلب‏‌هايی كه پيغمبر اكرم$ دارند، به آن مسايلی كه محبوب‏ترين مسايل نزد توست، تو را قسم می‏دهم؛ يعنی تو را به دعاهای پيغمبر اكرم$ و به آن فقر ذاتی كه پيغمبراكرم$ دارند، قسم می‏دهم. وقتی هم توجه به بساطت نور كند و اينكه: «أَوَّلُنَا مُحَمَّدٌ وَ أَوْسَطُنَا مُحَمَّدٌ وَ آخِرُنَا مُحَمَّدٌ» در اين نظر می‏گويد: «وَ كُلُّ مَسائِلِكَ إِلَيْكَ حَبِيبَةٌ، اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ بِمَسائِلِكَ كُلِّها» ای خدا! به در خانه‌‏ات آمده‏ام، و تو را به دعاهای اهل‏بيت(، به راز و نيازهای محمد و آل محمد، به آن فقر ذاتی بين ممكن و واجب كه در اهل‏بيت نیز هست، قسم می‏دهم. خدايا! همۀ آن سؤال‏ها و دعاها در نزد تو محبوب است. خدايا! تو را به راز و نيازهای اميرالمؤمنين% در شب‏های ماه مبارک رمضان و به آن مناجات‏های علی در شب نوزدهم، بيستم و بيست و يكم، قسم می‏دهم. تذكر اخلاقی‏ از اين جملۀ دعا می‏فهميم كه راز و نياز نزد خدا محبوبيت دارد و بالاترين چيزها برای بنده، راز و نياز با خداست و ما بايد هميشه، به خصوص در ماه مبارك رمضان، با خدا راز و نياز داشته باشیم. در اين شب‏ها كه بهار راز و نياز با خداست، می‏توانيم سعادت دنيا و آخرت را برای خود تأمين كنيم. و بدانيم سعادت دنيا و آخرت مرهون همين ارتباط با خداست. وقتی جملۀ «اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ مَسائِلِكَ بِأَحَبِّها إِلَيْكَ، وَ كُلُّ مَسائِلِكَ إِلَيْكَ حَبِيبَةٌ» را می‏خوانيم بدانيم كه خداوند سبحان، سؤال و راز و نياز بنده را دوست دارد. البته بايد توجه كنيم كه در سؤال و راز و نياز با خدا، نياز به توسل و واسطه داريم، بنابراین، مثلاً اميرالمؤمنين% را با آن مقامش، به در خانۀ خدا می‌بريم و پروردگار متعال را به فرق شكافته و نيز به مظلوميت او قسم می‌دهيم؛ آن مظلومی را واسطه می‌کنیم که مانند او به دنیا نيامده و نخواهد آمد.